Borgarnes.

Núna er Verslunarmannahelgi og ég sit og slappa af í Borgarnesi hjá ömmu og afa. Mér líður alltaf svo ótrúlega vel þegar ég er hérna, fátt sem breytist og allt jafn notalegt og gott. Sama stemningin, góður matur, sama lyktin af rúmfötunum og það besta - auðvitað amma og afi. Ég á margar góðar minningar héðan. Bjössaróló var nátturulega aðal staðurinn, þar gat maður verið tímunum saman í allskonar leikjum, tína ber, róla, vega salt, renna sér í rennibrautinn. Hvet þá sem ekki hafa séð Bjössaróló að tékka á honum næst þegar leiðin liggur í Borgarnes eða í gegn um Borgarnes - þessi bær er svo miklu meira en bara Hyrnan. Síðan var maður alltaf í sundlauginni, gamla innilaugin sem ég var frekar nervus við því hún var svo djúp, rennibrautirnar þrjár (ég var alltaf skíthrædd við grænu sem var stærst) og sullupollurinn.

Svo fórum við Hildur systir oft í göngutúra með ömmu út um allan bæ, og þá sérstaklega í Skalló (Skallagrímsgarðurinn) þar sem við fórum í Rauðhettu leik - þar sem amma var úlfurinn. Síðan labbaði maður upp hinn svokallaða Himnastiga á leiðinni heim til ömmu og afa. Stundum ef við vorum heppnar fórum við að versla með ömmu í gamla kaupfélaginu og þá kíktum við í dótabúðina sem var á neðstu hæð og fengum að kaupa okkur einhverja barbí aukahluti eða þá slím sem var vægast sagt mjög vinsælt eða þá litabækur og liti.


Við eyddum stundum í garðinum með bolta eða sullulaug, síðan var þar blá tré róla og önnur rauð(stundum græn) róla, báðar smíðaði afi. Það var líka mikið sport að fá að fara með afa inn í bílskúr og skoða allt dótið, þar voru stundum ormar í kassa til þess að veiða með og síðan gaf afi okkur alltaf rautt extra tyggjó.


Inni gátum við farið í milljón leiki, uppáhalds var þó slæðuleikur - það er að segja að leika okkur með allar fínu slæðurnar hennar ömmu, klæða okkur í þær og nýta þær í allskonar hluti. Síðan notuðum við líka gömul ilmvatnsglös sem amma átti, lékum okkur með gamlar dúkkur sem mamma og systir hennar áttu, mis krípí dúkkur þó. Síðan vann ég bílabraut á 3 hæðum með þvottastöð í happadrætti og hún var einstaklega vinsæl. Svo var það að puttaprjóna föt á gamlar barbídúkkur, búa til hús úr legókubbum, horfa á gamlar Spaugstofu spólur eða leika með töluboxið hennar ömmu.

Í nokkrum herberjum hérna, það er að segja einu svefnherberginu, ganginum og klósettinu eru hlerar. Þar er hægt að fara inn og skríða á milli herbergja. Það er samt mjög mikið dót þar og ryk og ég satt best að segja var of mikill tjikken til að fara nokkurtíman inn þarna en sumir gerðu það og mér þóttu þau miklar hetjur að þora.

Fastur liður var svo alltaf kaffitíminn, þar sem amma er snillingur í bæði að baka og elda. Appelsínukakan hennar og röndótt jólakaka hafa alltaf verið í uppáhaldi hjá mér.

Þegar við urðum eldri og urðum gelgjur settum við á okkur augnskugga og kíktum við með Mæju frænku á diskótek í Óðali (það er að segja félagsmiðstöðin hérna) og flissuðum að strákunum.

Ég gæti skrifað endalaust um Borgarnes, og ég er örugglega að gleyma einhverju en mér líður alltaf frábærlega þegar ég er hérna.