Ég var að taka til í gömlu dóti áðan, þegar ég rakst á nokkra gamla tússliti. Þetta voru svona stórir, feitir tússlitir með lykt sem ég eeelskaði þegar ég var lítil. Það hafa örugglega flestir átt svona tússliti, bleiku og appelsínugulu voru alltaf með rosa góðri lykt en svo var svarti sem var með lakkríslykt ógeðslegur og ég litaði helst bara ekkert með honum.
Ég var líka á Ósi (sumarbústaður ömmu og afa) um daginn og þá fann ég svona pakka í einni skúffunni og litabók, og ég stóðst ekki mátið og tók mig til og litaði með þeim. Maður var sífellt þefandi af þessu í æsku, kannski er ég þessvegna eins og ég er í dag.
Haha, Margrét Dórothea er frekar nýbúin að kaupa sér nákvæmlega eins pakka og er á myndinni þarna, og ég skemmti mér konunglega að þefa af þessu öllu. Brúni með kanillykt er ógeð, en uppáhalds er grænn mintu, ljósappelsínugulur ferskju og rauður kirsuberja. Það er enginn jarðarberja, mér finnst það spes.
ReplyDelete