Þar sem það er svo gott veður í dag, fór ég að hugsa um alla tímana sem ég var í Húsafelli með familíunni. Þar vorum við í kósý bústað og ég, Hildur og amma sváfum alltaf á loftinu, mér fannst það ógeðslega kúl. Síðan var heitur pottur þarna sem við eyddum ófáum stundunum. Einn af þessum sólríku dögum vorum ég, Hildur, amma og Davíð frændi í pottinum og amma samdi texta og lag um okkur. Ég var kópurinn í þesssu lagi. Það var semsagt svona (bara textinn hér því ekki ætla ég að syngja og taka það upp)
Höfrungur litli fór út á haf, höfrungur litli fór í kaf
þá kom selurinn, með litla kópinn sinn, og synti allt í kringum höfrunginn.
Þá kom veiðimaðurinn, og vildi ná þeim upp í bátinn sinn.
Þau urðu voða hrædd, þessi litlu skinn, þau vildu ekki ver'í kvöldmatinn.
No comments:
Post a Comment